Showing posts with label Science. Show all posts
Showing posts with label Science. Show all posts

Saturday, January 18, 2014

பிரெஞ்ச் கயானாவுக்கு நிகரான குலசேகரப்பட்டினம்

இந்தியாவில் மூன்றாவது ராக்கெட் ஏவுதளம் அமைப்பதற்கான உயர்நிலைக் குழு அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் முன்பாகவே, மூன்றாவது தளம் ஸ்ரீஹரிகோட்டாவில்தான் என்று திட்டவட்டமாக அறிவித்திருக்கிறார் இஸ்ரோ தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன். பிரெஞ்ச் கயானாவுக்கு நிகராக, ராக்கெட் ஏவுவதற்கான அனைத்து சாதக அம்சங்களையும் கொண்டிருக்கும் தூத்துக்குடி மாவட்டம் குலசேகரப்பட்டினத்தை இஸ்ரோ புறக்கணிப்பது விண்வெளி விஞ்ஞானிகளை மட்டுமின்றி தமிழக மக்களையும் அதிர்ச்சி அடைய வைத்துள்ளது.
இந்தியாவில் 3-வது ராக்கெட் ஏவுதளம் அமைக்க பொருத்தமான இடத்தை தேர்வு செய்ய விண்வெளித் துறை பேராசிரியர் நாராயணா தலைமையில் 7 பேர் குழுவை இஸ்ரோ அமைத்தது. தமிழகம், ஆந்திரம் உள்ளிட்ட கிழக்கு கடற்கரைப் பகுதிகளை இக்குழுவினர் ஆய்வு செய்தனர்.
புவியியல், பாதுகாப்பு, பொருளாதாரம் என அனைத்து அம்சங்களையும் கணக்கில் கொண்டதில் தூத்துக்குடி மாவட்டம் குலசேகரப்பட்டினம்தான் சரியான இடம் என்று தெரியவந்தது. ஆனாலும் அக்குழு இதுவரை எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை.
தமிழக தலைவர்கள் வலியுறுத்தல்
இதுதொடர்பாக ‘தி இந்து’ நாளிதழ் முதல் முறையாக விரிவாக செய்தி வெளியிட்டது. தமிழகத்தின் அனைத்து ஊடகங்களும் வெளியிட்டன. குலசேகரப்பட்டினத்தில் மூன்றாவது ஏவுதளம் அமைக்க வேண்டும் என்று திமுக தலைவர் கருணாநிதி, கனிமொழி எம்.பி., பாஜக தலைவர் பொன்ராதாகிருஷ்ணன் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.
வாய்திறக்காத அமைச்சர்
இந்நிலையில், டெல்லி சாஸ்திரி பவனில் கடந்த 10-ம் தேதி நடந்த நிகழ்ச்சியில் இஸ்ரோவின் சாதனைகளைப் பற்றி அதன் தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன் பேசும்போது, ‘மூன்றாவது ராக்கெட் ஏவுதளம் ஸ்ரீ ஹரிகோட்டாவில் அமைக்கப்படும்’ என்றார். குலசேகரப்பட்டினத்தில் ராக்கெட் ஏவுதளம் அமைப்பது குறித்து பரிசீலிக்கப்படும் என்று ஏற்கெனவே கூறியிருந்த மத்திய அமைச்சர் நாராயணசாமி, அப்போது உடனிருந்தும்கூட இதுபற்றி எதுவும் கூறவில்லை. இது தமிழக விஞ்ஞானிகள் மத்தியில் அதிர்ச்சியையும் அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தியது.
உயர்நிலைக்குழு கண்துடைப்பா?
இதுகுறித்து தமிழக விஞ்ஞானிகள் கூறியதாவது:
எங்களுக்கு தமிழகம், கேரளம், ஆந்திரம் என்ற பாகுபாடு இல்லை. ஆனால், அறிவியல், புவியியல், பொருளாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு ரீதியாக மூன்றாவது ராக்கெட் ஏவுதளம் அமைப்பதற்கான சிறந்த இடம் குலசேகரப்பட்டினம்தான்.
உலகிலேயே ராக்கெட் ஏவுவதற்கு மிக உகந்த இடம் பூமத்திய ரேகைக்கு 5 டிகிரி நெருக்கக் கோணத்தில் இருக்கும் பிரெஞ்ச் கயானா. ஸ்ரீஹரிகோட்டா பூமத்திய ரேகைக்கு 13.43 டிகிரியில் இருக்கிறது. குலசேகரப்பட்டினமோ 8 டிகிரியில் இருக்கிறது.
மேலும், உயர்நிலைக் குழு அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் முன்பாகவே, இஸ்ரோ தலைவர் இப்படி ஓர் அறிவிப்பை வெளியிட்டிருப்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. அக்குழுவில் தமிழர் ஒருவர் மட்டுமே உள்ளார். எனவே, அக்குழுவும் கண் துடைப்புக்காகவே அமைக்கப்பட்டிருப்பதாக தெரிகிறது
இவ்வாறு தமிழக விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
ஆதரிக்காத கட்சிகளுக்கு எச்சரிக்கை
குலசேகரப்பட்டினத்தில் ராக்கெட் ஏவுதளம் அமைப்பதை வலியுறுத்துவதற்காக அரசியல் மற்றும் தொழில் பிரமுகர்கள் அடங்கிய தென் தமிழகத்துக்கான வளர்ச்சிக் குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் ஒருங்கிணைப்பாளரான பெப்ஸி முரளி கூறுகையில், ‘‘குலசேகரப்பட்டினத்தில் ஏவுதளம் அமைக்கப்பட்டால் நேரடியாக 10 ஆயிரம் பேருக்கும் மறைமுகமாக 20 ஆயிரம் பேருக்கும் வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கும். ஏவுதளம் அமைக்கும் பட்சத்தில் ஈரோடு அல்லது சேலத்தில் ராக்கெட்டை ரிமோட் கன்ட்ரோல் மூலம் இயக்கும் டிராக்கிங் சென்டர் அமைக்கப்படும். தமிழகத்தில் Defence Research and Development Organisation அமைக்கப்படும். ஆனால், இஸ்ரோ அதிகாரிகள் சிலர் தமிழகத்தைப் புறக்கணிக்கும் நோக்கத்தில் ஏவுதளத்தை குலசேகரப்பட்டினத்தில் அமைக்கக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள். இதைக் கண்டித்து விரைவில் போராட்டம் நடத்தப்படும். எங்களுக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுக்காத கட்சிகளை எதிர்த்து நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பிரச்சாரம் செய்வோம்’’ என்றார்.

Monday, January 13, 2014

ராக்கெட்களால் என்ன பயன்?



"தேசத்திற்கான புத்தாண்டு பரிசு!" ஜனவரி 5ஆம் தேதி இந்தியக் கிரயோஜெனிக் எஞ்சினுடன் ஜி.எஸ்.எல்.வி. ராக்கெட் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்ட நிகழ்வு, இப்படித்தான் உற்சாகமாக வர்ணிக்கப்பட்டது. இந்த வெற்றிக்குப் பின்னே இருபது ஆண்டு கால உழைப்பு இருக்கிறது. இடையே ஏற்பட்ட தோல்விகளால் தளர்ந்துபோகாமல் நமது விண்வெளி விஞ்ஞானிகள் இந்தச் சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளனர். இதன் மூலம், கிரயோஜெனிக் எஞ்சின் ஆற்றல் கொண்ட வெகு சில நாடுகள் பட்டியலில் இந்தியா சேர்ந்துள்ளது. இதன் மூலம் 2 டன்னுக்கும் கூடுதல் எடை கொண்ட செயற்கைக்கோள்களை இந்தியாவால் செலுத்த முடியும். விண்வெளி ஆய்வில் இது முக்கியமான பாய்ச்சல்.
சில மாதங்களுக்கு முன் செவ்வாய் கிரக ஆய்வுக்கு மங்கள்யான் விண்கலத்தை இந்தியா செலுத்தியது. இந்திய விண்வெளி ஆய்வுக் கழகமான இஸ்ரோ விண்வெளிக்கு மனிதரை அனுப்புவது உட்படப் பல்வேறு திட்டங்களில் தற்போது சுறுசுறுப்பாக ஈடுபட்டு வருகிறது. இந்தத் திட்டங்கள் அனைத்துக்கும் அடிப்படையாக இருப்பது ராக்கெட்கள்.
இஸ்ரோவைப் பொறுத்தவரை பி.எஸ்.எல்.வி. ரக ராக்கெட்கள் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஜி.எஸ்.எல்.வி. உள்ளிட்ட ராக்கெட்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
செயற்கைக்கோள்கள் அவசியமா?
செயற்கைக்கோள்கள் குறித்துப் பெருமிதம் கொள்பவர்கள் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், எத்தனையோ முக்கியப் பிரச்சினைகள் இருக்க ராக்கெட் விடுவது முக்கியமா? ஏழை நாடான இந்தியா அடிப்படையான பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதில் கவனம் செலுத்தாமல் ராக்கெட் செலுத்துவதிலும், நிலவுக்கு விண்கலத்தை அனுப்புவதிலும் பெருமிதம் கொள்வது சரியா என்று கேட்பவர்களும் இருக்கின்றனர். ராக்கெட் மூலமாகச் செலுத்தப்படும் செயற்கைக்கோள்களால் உண்மையில் என்ன பயன்?
அன்றாட வாழ்வில்...
நம் அன்றாட வாழ்வின் அனைத்து அம்சங்களிலும் செயற்கைக்கோள்களின் பங்களிப்பு இருக்கிறது. அவை நமக்குப் பாதுகாப்பைத் தருகின்றன. புதிய வசதிகள் மூலம் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துகின்றன. ஆய்வுகள் மூலம் வளம் தருகின்றன.
நம்மால் டிவி பார்க்காமல் இருக்க முடியுமா? செல்போனில் பேசாமல் இருக்க முடியுமா? இந்த வசதிகள் எல்லாமே செயற்கைக்கோள்கள் மூலம்தான் சாத்தியமாகின்றன. இந்தப் பணிகளுக்கு உதவும் செயற்கைக்கோள்கள், தொலைத்தொடர்பு செயற்கைக்கோள்கள் எனப்படுகின்றன. சூடான செய்திகளை உடனுக்குடன் பார்க்க முடிவதும், விளையாட்டுப் போட்டிகளை நேரடியாகக் கண்டுகளிப்பதும் இந்தச் செயற்கைக்கோள்களின் புண்ணியத்தால்தான்.
இருப்பிடத்தை உணர்த்தும் சேவையை வழங்கும் ஜி.பி.எஸ். வசதியைச் சாத்தியமாக்குவதும் செயற்கைக்கோள்கள்தான். மழைக்காலங்களில் புயல் மையம் கொள்வதையும் சூறாவளி சீறி வருவதையும் உரிய நேரத்தில் எச்சரித்து முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை களை மேற்கொள்ள உதவுவது விண்ணில் இருந்து புவியைக் கண்காணித்துக்கொண்டிருக்கும் செயற்கைக்கோள்கள்தான். கடந்த ஆண்டு ஒடிசா மாநிலத்தில் பைலின் புயல் தாக்கியபோது, உரிய நேரத்தில் லட்சக்கணக்கானோரைப் பாதுகாப்பான இடத்துக்கு வெளியேற்றி உயிர் காக்க உதவியது செயற்கைக்கோள் புகைப்படங்கள்தான்.

இன்னும் எத்தனையோ வகைகளில் செயற்கைக்கோள்கள் சத்தமே இல்லாமல் பயன்படுத்தப் பட்டுவருகின்றன. இவற்றில் முக்கியமானது ரிமோட் சென்ஸிங் எனப்படும் தொலைஉணர்வு செயற்கைக்கோள்கள். இத்தகைய 11 செயற்கைக்கோள்களை இஸ்ரோ செலுத்தியுள்ளது. இந்தச் செயற்கைக்கோள்கள் மீனைப் பிடிக்கக் காத்திருக்கும் கொக்கைப் போல, பூமியைக் கண்காணித்து அதன் பரப்பில் ஏற்பட்டுவரும் மாற்றங்களைப் புகைப்படங்கள், வரைபடம் வழியே அறிய உதவுகின்றன. வரைபடமாக்கல், ஆய்வுப் பணிகளில் இந்த விவரங்கள் பேருதவியாக இருக்கின்றன. நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை அறியவும், பாசன வசதி பற்றிய விவரங்களைப் பெறவும் கைகொடுக்கின்றன. விவசாயிகளுக்கு ஆலோசனை வழங்க இவை உதவுகின்றன. பருவநிலை மாற்றம், வறட்சிக்கான அறிகுறிகளை அறிந்து முன்கூட்டியே திட்டங்கள் வகுப்பதையும் சாத்தியப்படுத்துகிறது.
சுற்றுச்சூழல் நன்மை
இதேபோலக் காடுகளின் பரப்பை அறியவும் அவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ளவும் செயற்கைக்கோள் விவரங்கள் உதவுகின்றன. கனிம வளங்களை அறியவும், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பை உணர்ந்து நடவடிக்கை எடுக்கவும் தேவையான விவரங்களை அவை அளிக்கின்றன. செயற்கைக்கோள் மூலம் எடுக்கப்படும் படங்கள் ஒரு மீட்டர் முதல் 500 மீட்டர் வரையிலான துல்லியத்துடன் நிலத்தின் மேற்பரப்பைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. இந்த விவரங்கள் நகர்ப்புறத் திட்டமிடலைச் சிறப்பாக மேற்கொள்ள உதவுகின்றன.
ஆழ்கடல் மீன்வளத்தை உணர்த்தி மீன்பிடித்தலிலும் செயற்கைக்கோள்கள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. மண்ணின் தன்மை, புவியியல் கூறுகள், மழை அளவு, பாறைகளின் அமைப்பு, நிலப் பயன்பாடு போன்றவற்றிலும் செயற்கைக்கோள் படங்களுக்கும் விவரங்களுக்கும் முக்கியப் பங்கிருக்கிறது. ராணுவ நோக்கிலான கண்காணிப்பில் ஈடுபட்டு, தேசத்தின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் பணியையும் கண்காணிப்பு செயற்கைக்கோள்கள் மேற்கொண்டுவருகின்றன. இப்படியாக, செயற்கைக்கோள்கள் நமக்குச் சம்பந்தமில்லாத ஆய்வு சங்கதிகள் என்று அலட்சியப்படுத்த முடியாதவை.
பொருளாதாரப் பலன்கள்
நேஷனல் கவுன்சில் பார் அப்லைடு எகனாமி ரிசர்ச் அமைப்பு சார்பில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வு ஒன்று, கடந்த ஆண்டுகளில் ரிமோட் சென்ஸிங் செயற்கைக்கோள் தகவல்கள் மூலம் மீன்பிடி தொழிலில் ரூ.24,000 கோடி, விவசாயத்தில் ரூ. 50,000 கோடி அளவுக்கு நன்மை கிடைத்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கிறது.
செயற்கைக்கோள்களால் கிடைக்கும் நன்மைகளை எந்த விதத்திலும் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட முடியாது. விண்வெளி ஆய்வில் இந்தியா தீவிரமாக ஈடுபட்டிருக்காவிட்டால் இந்த விவரங்களுக்கு எல்லாம் அந்நிய நாடுகளின் செயற்கைக் கோள்களிடம் கையேந்தி இருக்க வேண்டியிருக்கும். இந்திய விண்வெளி ஆய்வின் தந்தை எனப் போற்றப்படும் விக்ரம் சாராபாய் கூறியது போல, "தேசிய அளவிலும் உலக நாடுகள் மத்தியிலும் நாம் அர்த்தமுள்ள பங்களிப்பைச் செலுத்த வேண்டும் என்றால், சமூகம், சாமானிய மக்களின் உண்மையான பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதில் நாம் பின்தங்கிவிடக் கூடாது".

Wednesday, January 8, 2014

India successfully test-fires Prithvi-II missile



India successfully test-fired its indigenously developed nuclear-capable Prithvi-II missile, which has a strike range of 350 kms and is capable of carrying warheads of upto 1000 kgs, from a test range in Odisha.
The surface-to-surface missile was test fired from a mobile launcher in salvo mode from launch complex-3 of the ITR at Chandipur .
Inducted into India's SFC in 2003, Prithvi II, the first missile to be developed by DRDO under India's prestigious IGMDP (Integrated Guided Missile Development Program) is now a proven technology, a defence source said.

Monday, January 6, 2014

ISRO’s GSLV-D5 satellite takes off successfully from Sriharikota

PLV

Geosynchronous Satellite Launch Vehicle (GSLV-D5), carrying communication satellite GSAT-14, has been launched successfully from the Satish Dhawan Space Centre in Sriharikota, Andhra Pradesh at 4:18 pm today. After Indian Space ResearchOrganisation’s successful launch of its first rocket to Mars, all eyes are now glued on whether the GSLV-D5, powered by its own crucial cryogenic engine, would be successful or not.
The last attempt, in August 2013, was dramatically scrubbed a couple of hours before liftoff, when launch officials detected a leak in the hydrazine fuel system on the rocket’s second stage. So a successful return-to-flight of the GSLV programme this weekend would loft into orbit much more than a communication satellite: the rocket would carry aloft the spirit of India’s space scientists. Standing 161 feet tall and weighing 640 tonne at liftoff, the GSLV-D5 belongs to the GSLV-Mk III series and is the heaviest rocket built in India.
After the last launch attempt failed, Isro engineers worked tirelessly to redesign the launcher’s liquid hydrogen-fuelled second stage. They seem to be leaving nothing to chance this time round, swarming all over the launcher with technical toothcombs to ensure an uninterrupted countdown and liftoff.
“The solid first stage and core base shroud have also been inspected and the affected elements replaced. The vehicle’s four strap-on engines, too, have been replaced,” says S Somnath, GSLV-Mk III’s project director.
The most important objective of the GSLV-D5 mission, however, is to flight-test the rocket’s all-important third stage: the indigenously-built cryogenic upper stage (CUS). The CUS, expected to be the mainstay of future GSLV flights, replaces the Russian cryogenic engine which was used in the rocket’s earlier experimental flights.
There will be a lot of crossed fingers at Sriharikota during the launch, considering the new engine had a disastrous maiden flight in April 2010, shutting down less than a second after ignition, with the rocket plunging into the sea. The GSLV’s significance lies in the fact that the future of the global satellite market lies in the field of communications. The GSAT 14 satellite piggybacking the GSLV-D5 carries six Ku-band and six extended C-band transponders to help in digital audio broadcasting and other communications across the entire subcontinent.
Designed to last for a dozen years in its orbit, the satellite will replace the GSAT-3 (EDUSAT) which has been in orbit for 10 years.
The big boosters in the GSLV series can hoist heavy communication satellites into geosynchronous orbits 36,000 km above the equator. In this position, the satellite keeps pace with Earth’s rotation and, as a result, appears stationary from the ground. This makes it easier to build simpler antennas on the ground, which do not have to track moving satellites in the sky. But powerful GSLV Mark IIIs (like the GSLV-D5) that can carry five-tonne satellites need cryogenic engines.
These engines use fuels like oxygen and hydrogen in liquid form — stored at extremely low temperatures — to produce enormous amounts of thrust per unit mass (engineering parlance for the mass of fuel the engine requires to provide maximum thrust for a specific period such as, say, pounds of fuel per hour per pound of thrust).
Rockets powered by cryogenic motors, therefore, need to carry much less fuel than would otherwise be required. Cryogenic fuels are also extremely clean as they give out only water while burning. A successful GSLV-D5 flight will make India only the sixth nation to possess this cutting edge technology, joining the United States, Russia, France, Japan and China in an elite club.
India’s cryogenic motor development encountered some rough weather in 1993 when exaggerated US jitters — that India might utilise its space capabilities for military purposes — led to Moscow chickeningout of a cryo-engine technology transfer deal with New Delhi.
Of course, the real reason for guarding cryogenic engine technology so zealously probably had more to do with economics than national security. India’s arrival in the global heavy-lift launch market as a low cost launch source would have threatened the business interests of Europe, Russia, and the US. In hindsight, though, it seems to have been a disguised blessing for Indian scientists who were forced to develop the technology on their own. The GSLV will reduce India’s dependence on foreign launchers like the ESA’s Ariane to launch INSAT-class satellites.
Isro sources speak of plans to fly two more GSLVs at six-month-intervals before using the third one for the Chandrayaan-2 Moon mission. The GSLV-Mark III is also earmarked for launching human space flights in future and building orbiting space stations.
Isro has built up an impressive portfolio of comparatively cheap space products and services that are attractive to foreign space agencies that want to outsource space missions.